VV ECMO ma szanse przynieść korzyści u pacjentów w ostrej fazie COVID-19:

1. spełniających kryteria rozpoznania ARDS przed wdrożeniem wentylacji inwazyjnej
   a. wskaźnik oksygenacji (PaO2/FiO2) ≤200 mm Hg
   b. obecność obustronnych zmian miąższowych w płucach odpowiadających niekardiogennemu obrzękowi płuc
   c. bez objawów sugerujących ciężką niewydolność lewokomorową (ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej <18 mm Hg, bez ciężkiego upośledzenia kurczliwości lewej komory w badaniu echokardiograficznym itd.)
2. wentylowanych inwazyjnie przez <7 dni
3. z ciężkimi zaburzeniami wymiany gazowej w trakcie trwania wentylacji inwazyjnej z optymalnymi nastawami respiratora (FiO2 ≥0,8, TV 6 ml/kg należnej masy ciała, PEEP ≥10 cm H2O), u których podjęto próby poprawy oksygenacji za pomocą dostępnych w danym ośrodku metod (np. ułożenie w pozycji odwróconej (na brzuchu) na ≥12–16 godz. w ciągu doby, zastosowanie ciągłej blokady nerwowo-mięśniowej itp.):
   a. wskaźnik oksygenacji (PaO2/FiO2) < 50 mm Hg przez >3 godz.
   LUB
   b. wskaźnik oksygenacji (PaO2/FiO2) <80 mm Hg przez >6 godz.
   LUB
   c. pH krwi tętniczej <7,25 przy PaCO2 ?60 mm Hg przy częstości oddechów <35/min oraz ciśnieniu plateau ≤32 cm H2O

VV ECMO nie przyniesie korzyści lub jest z innych względów niewskazana u następujących pacjentów:

1. zakwalifikowanych do 3. i 4. priorytetu przyjęć na OAiIT, zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Anestezjologii i Intensywnej Terapii określającymi zasady kwalifikacji oraz kryteria przyjęcia chorych na OAiIT
2. wentylowanych inwazyjnie lub nieinwazyjnie ≥7 dni z FiO2 >0,6
3. u których stosowano wysokoprzepływową tlenoterapię donosową ≥7 dni z FiO2 >0,6
4. z masą ciała >1 kg/cm wzrostu lub wskaźnikiem masy ciała >40 kg/m2
5. z niewydolnością oddechową wymagającą tlenoterapii lub wentylacji nieinwazyjnej w przebiegu przewlekłej choroby płuc
6. wymagających wspomagania czynności innych układów i narządów poza niewydolnością oddechową, w tym:
   a. wymagających leczenia zaostrzenia ciężkiej niewydolności serca prawo- lub lewokomorowej, u których należy rozważyć inny rodzaj wsparcia pozaustrojowego
   b. stosowania dużych dawek jednego lub kilku leków o działaniu inotropowym lub obkurczającym naczynia:
   - noradrenalina >0,2 µg/kg/min
   - adrenalina >0,1 µg/kg/min
   - dopamina >15 µg/kg/min
   c. przewlekłego leczenia nerkozastępczego
   d. leczenia wątrobowozastępczego
7. z trombocytopenią indukowaną heparyną w wywiadzie
8. z aktywną chorobą nowotworową
9. z małym prawdopodobieństwem przeżycia ocenionym przy użyciu skal prognostycznych (np. SAPS-II, SOFA, APACHE)
10. po zatrzymaniu akcji serca, u których utrzymuje się śpiączka pomimo zakończenia podaży leków zaburzających świadomość
11. z nieodwracalnymi ubytkami neurologicznymi
12. z potencjalnie nieodwracalnymi upośledzeniem odporności i/lub supresją szpiku
13. którzy podjęli wcześniejszą decyzję o niepodejmowaniu/odstąpieniu od terapii podtrzymującej życie
14. u których występują trudności w uzyskaniu odpowiedniego dostępu naczyniowego do żył udowych lub szyjnych
15. z nasilonym zespołem kruchości (frailty syndrome)