Rozpoczynając terapię empiryczną u pacjenta z sepsą z nieznanym punktem wyjścia w każdym przypadku nalezy:

• zlecić posiew z drzewa oskrzelowego
• wymienić cewnik moczowy i zlecić badanie ogóne moczu z osadem
• zlecić posiew krwi z krwi obwodowej (tlenowe i beztlenowe) - o ile to możliwe, przed zastosowaniem antybiotyków.
• wymienić żylny cewnik centralny, jeśli cewnikowanie odbyło sie ponad 2 doby temu i wysłać końcówkę cewnika na posiew

dodatkowo:

• oznaczyć stężenie mleczanów we krwi,
• rozpocząć szybkie przetaczanie 30 ml/kg roztworu krystaloidów, jeśli występuje hipotensja lub stężenie mleczanów we krwi wynosi ≥4 mmol/l
• zastosować leki obkurczające naczynia w razie hipotensji niereagującej na wstępną intensywną płynoterapię, aby utrzymać średnie ciśnienie tętnicze (MAP) ≥65 mm Hg.

Podać jak najszybciej dożylnie kombinację antybiotyków o szerokim spektrum działania.

• piperacylina/tazobaktam 4,5 g co 6 godz. i.v. + wankomycyna 15-20 mg/kg co 8-12 godz. i.v. (dawka nasycająca 25-30 mg/kg i.v.)
• karbapenem: meropenem 1 g co 8 godz. i.v. lub imipenem/cilastatyna 500 mg/500 mg co 6-8 godz. i.v. + wankomycy-na 15-20 mg/kg co 8-12 godz. i.v. (dawka nasycająca 25-30 mg/kg i.v.)