Rozpoczynając terapię empiryczną u pacjenta z sepsą ze znanym punktem wyjścia, w celu wykluczenia innego źródła septycznego, w każdym przypadku nalezy:

• zlecić posiew z drzewa oskrzelowego
• wymienić cewnik moczowy i zlecić badanie ogóne moczu z osadem
• zlecić posiew krwi z krwi obwodowej (tlenowe i beztlenowe) - o ile to możliwe, przed zastosowaniem antybiotyków.
• wymienić żylny cewnik centralny, jeśli cewnikowanie odbyło sie ponad 2 doby temu i wysłać końcówkę cewnika na posiew

dodatkowo:

• oznaczyć stężenie mleczanów we krwi,
• rozpocząć szybkie przetaczanie 30 ml/kg roztworu krystaloidów, jeśli występuje hipotensja lub stężenie mleczanów we krwi wynosi ≥4 mmol/l
• zastosować leki obkurczające naczynia w razie hipotensji niereagującej na wstępną intensywną płynoterapię, aby utrzymać średnie ciśnienie tętnicze (MAP) ≥65 mm Hg.

Wybór antybiotyku w zakażeniach szpitalnych:

• wybór antybiotyku zależny jest od:
• punktu wyjścia zakażenia
• oceny czynników ryzyka wieloopornym drobnoustrojem
• lokalnej sytuacji epidemiologicznej

Sepsa, której punktem wyjścia jest szpitalne/respiratorowe (HAP/VAP) zapalenie płuc:

HAP/VAP bez wstrząsu septycznego:

Wybór antybiotyku na podstawie lokalnej lekowrażliwości, powinien uwzględniać:
- aktywność wobec > 90% szczepów pałeczek Gram-ujemnych danego OIT
- aktywność wobec Pseudomonas aeruginosa
- aktywność wobec MRSA, jeżeli MRSA stwierdza się w > 20% izolatów z dróg oddechowych danego OIT (wankomy-cyna lub linezolid)

HAP/VAP z wstrząsem septycznym:

Należy zastosować terapię skojarzoną: 2 antybiotyki aktywne wobec Pseudomonas aeruginosa oraz ewentualnie antybiotyk aktywny wobec MRSA;

Wybór antybiotyków na podstawie lokalnej lekowraż-liwości, powinien uwzględniać:
- aktywność wobec Pseudomonas aeruginosa; wybór obu antybiotyków powinien również uwzględniać występowanie Acinetobacter baumannii i pałeczek Enterobacterales ESBL(+), jeśli są powszechne w danym OIT
- aktywność wobec MRSA, jeżeli MRSA stwierdza się w > 20% izolatów z dróg oddechowych danego OIT (wankomy-cyna lub linezolid)

Sepsa, której punktem wyjścia jest zakażenie dróg moczowych:

• piperacylina/tazobaktam 4,5 g co 6 godz. i.v.
• karbapenem: meropenem 1 g co 8 godz. i.v. lub imipenem/cilastatyna 500 mg/500 mg co 6-8 godz. i.v.
• ceftolozan/tazobaktam 1,5 g co 8 godz. i.v.
• ceftazydym/awibaktam 2,5 g co 8 godz. i.v.

Sepsa, której punktem wyjścia jest zakażenie związane z linią naczyniową:

• wankomycyna 15-20 mg/kg co 8-12 godz. i.v. (dawka nasycająca 25-30 mg/kg i.v.)
• we wstrząsie septycznym i innych wybranych sytuacjach klinicznych należy poszerzyć spektrum o: pałeczki Gram--ujemne i/lub Candida spp.

Sepsa, której punktem wyjścia jest zakażenie wewnątrzbrzuszne pozażółciowe:

• piperacylina/tazobaktam 4,5 g co 6 godz. i.v.
• karbapenem: meropenem 1 g co 8 godz. i.v. lub imipenem/cilastatyna 500 mg/500 mg co 6-8 godz. i.v.
• terapia skojarzona: metronidazol 500 mg co 8 godz. i.v. + ampicylina 1-2 g co 6-8 godz. i.v. + ceftazydym 2 g co 8 godz. i.v. (lub cefepim 2 g co 8-12 godz. i.v.)

Sepsa, której punktem wyjścia jest zakażenie dróg żółciowych:

• piperacylina/tazobaktam 4,5 g co 6 godz. i.v. + wankomycyna 15-20 mg/kg co 8-12 godz. i.v. (dawka nasycająca 25-30 mg/kg i.v.)
• karbapenem: meropenem 1 g co 8 godz. i.v. lub imipenem/cilastatyna 500 mg/500 mg co 6-8 godz. i.v. + wankomycy-na 15-20 mg/kg co 8-12 godz. i.v. (dawka nasycająca 25-30 mg/kg i.v.)
• metronidazol 500 mg co 8 godz. i.v. + ceftazydym 2 g co 8 godz. i.v. (lub cefepim 2 g co 8-12 godz. i.v.) + wankomycyna 15-20 mg/kg co 8-12 godz. i.v. (dawka nasycająca 25-30 mg/kg i.v.)

• We wszystkich powyższych opcjach należy zmodyfikować terapię w zależności od obecności czynników ryzyka wystąpienia poszczególnych patogenów wielolekoopornych np. przez dodanie glikopeptydu, linezolidu, aminoglikozydu itd.
• Włączenie leku przeciwgrzybiczego należy rozważyć u pacjentów z potwierdzonym zakażeniem wewnątrzbrzusznym oraz z istotnymi czynnikami ryzyka uogólnionej kandydozy