- 6D - zasady antybiotykoterapii racjonalnej:
diagnosis
drug choice
dose adjustment
debridement (kontrola inwazyjna ogniska, oczyszczanie ran, ciała obce)
deescalation
duration - Terapia powinna być dobrana na podstawie wyników posiewów i antybiotykowrażliwości.
- W przypadku braku wyników posiewów, przy podejrzeniu zakażenia, należy niezwłocznie rozpocząć terapię empiryczną.
- Rozpoznając SEPSĘ należy zawsze i jak najszybiej podać pacjentowi antybiotyk dożylnie.
- Śpośród antybiotyków nalezy wybierać te o najwyższym indeksie terapeutycznym (bezpieczne dla pacjenta: b-laktamy)
- Zlecając antybiotyk nalezy zapoznać się z dotychczasową antybiotykoterapią pacjenta.
-
W miarę możliwości nalezy stosowac antybiotyki o jak najwęższym spektrum działania przewcibakteryjnego (deeskalacja).
-
Jeśli możemy wybrać b-laktam to zawsze powinien to być lek pierwszego rzutu
- Nowe skojarzenia b-laktamów z inhibitorem są bezpiecze w monoterapii w leczeniu zakarzeń bakteriami G-ujemnymi
- Leki inne niż b-laktamy powinny być stosowane w skojarzeniu w leczeniu zakażeń bakteriami G-ujemnymi
- Zawsze należy stosować deeskalację
- Należy oszczędzać karbapenemy - jeśli istnieje możliwość zastosowania innego leku to powinno się stosować inny lek,
- Zakażenie drobnoustrojem wielolekoopornym nie wymaga przedłużonej antybiotykoterapii
- Czas leczenia zależny jest od przebiegu klinicznego i efektu terapeutycznego nie od oporności patogenu (patrz: p.13)