Po śmierci pacjenta dokumentacja medyczna jest udostępniana:
-osobie upoważnionej przez pacjenta za życia
-osobie, która w chwili zgonu pacjenta była jego przedstawicielem ustawowym
-osobie bliskiej [niżej], chyba że udostępnieniu sprzeciwi się inna osoba bliska lub sprzeciwił się temu pacjent za życia. W takim przypadku o dostępie do dokumentacji medycznej decyduje sąd. Wniosek w tej sprawie może złożyć osoba bliska lub lekarz.

W rozumieniu ustawy o prawach pacjenta ZA OSOBĘ BLISKĄ UZNAWANY BĘDZIE:
-małżonek,
-krewny do drugiego stopnia lub powinowaty do drugiego stopnia w linii prostej (dziecko, rodzice, dziadkowie, wnukowie, teściowie),
-przedstawiciel ustawowy,
-osoba pozostająca we wspólnym pożyciu,
-osoba wskazana przez pacjenta.

WERYFIKACJA OSÓB BLISKICH może nastąpić na podstawie przekazanego oświadczenia, np. o pozostawaniu we wspólnym pożyciu, bądź poprzez inne dokumenty, w których wpisano adres zamieszkania tożsamy z adresem pacjenta. Przepisy prawa powszechnie obowiązującego nie precyzują za pomocą jakich środków można dokonywać weryfikacji takiej osoby lub osób. Oznacza to, że w tym procesie można korzystać ze środków w dowolnej formie.